Ons onderzoek naar passende hulp voor gezinnen met kinderen van 0-4 jaar is begonnen! De kinderkameracties vormen hierin een belangrijk onderdeel. Daarmee bieden we niet alleen praktische hulp, maar gaan we al klussend ook met de gezinsleden in gesprek. Zo krijgen we een goed beeld van waar het gezin tegenaan loopt en aan welke ondersteuning ze verder behoefte hebben. Afgelopen weekend is de eerste kinderkamer in de 0-4 reeks opgeleverd. Een geslaagde actie, mede dankzij jullie hulp en adviezen vooraf.
Nog meer dan voorgaande jaren betrekken we jullie al in een vroeg stadium bij de casussen. Zo ook op de afgelopen Bliep-avond, waarop we de geanonimiseerde casus van dit gezin bespraken. Want inmiddels weten we hoe waardevol het is dat alle aanwezigen vanuit hun eigen expertise en ervaringen naar een hulpvraag kijken. Als we die perspectieven met elkaar bespreken en combineren, komen we tot de meest complete oplossingen. Dat sparren met elkaar is bovendien leerzaam, want er is altijd wel iemand die iets aandraagt waar je zelf nog niet aan hebt gedacht.
Casus in het kort
Het ging dit keer om een gezin bestaande uit vader, moeder en vier dochters. De moeder werkt parttime en is daarnaast mantelzorger voor haar vader. De vader heeft altijd gewerkt, maar raakte door ziekte arbeidsongeschikt. Tussen de dochters bestaat een groot leeftijdsverschil. De drie oudsten zijn 15 jaar en ouder, zij gaan naar het voortgezet onderwijs of doen een vervolgopleiding. De jongste is drie jaar en gaat een paar dagen per week naar de kinderopvang. Behalve dat het gezin weinig geld te besteden heeft, vallen alle zorgtaken moeder zwaar. Tijd en energie voor zichzelf heeft ze nauwelijks.
We vroegen jullie om advies over hoe we dit gezin zouden kunnen ondersteunen. Behalve dat we veel concrete tips kregen, waren er ook een aantal mensen die direct hun hulp aanboden. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.
Aan de slag
Doel van de kinderkameractie was om op de relatief ruime overloop op zolder een kinderkamer te maken voor de jongste dochter van drie jaar. Zij deelde een kamer met haar 17-jarige zus, wat door het grote leeftijdsverschil voor beiden niet ideaal was. Ruilen met een andere zus, was geen optie.
Vooraf zijn we twee keer bij het gezin op huisbezoek geweest om te bespreken wat de behoeften waren, welke klussen daarbij horen en welke voorbereidingen het gezin zelf kon treffen. Het gezin had alles voorbereid en al flink opgeruimd. Wij zijn begonnen met het naar beneden brengen van alle spullen, zodat moeder kon bepalen welke spullen opgehaald konden worden als grofvuil. Daarvoor stond al een afspraak via ons contactpersoon bij Irado.
Zoals vaak tijdens de kinderkameractie het geval is, bleek de klus toch uitgebreider te zijn dan vooraf gedacht. Een kinderkamer maken van een overloop, dat vraagt om creativiteit en oplossingsvermogen. Zo waren er in de nieuwe kamer geen stopcontacten. Daar moest dus iets voor worden bedacht. Daarnaast was de tussenmuur te slecht om te verven, dus besloot ons klusteam ter plekke dat ze beter vliesbehang konden halen om het op die manier op te lossen. Ook bleek moeder in de ochtend toch te moeten werken, waardoor zij de eerste paar uur niet aanwezig was. Vader trok zich terug, vermoedelijk uit ongemak, en de dochters wisselden elkaar af, waardoor de afstemming in eerste instantie wat rommelig verliep.
Adviezen in de praktijk
Eén van jullie adviezen was om de klusactie aan te grijpen als een laagdrempelig moment om in gesprek te gaan met de verschillende gezinsleden. Over wat ze nodig hebben, over de hulp die ze daarbij eventueel kunnen krijgen en over hoe ze moeder zelf kunnen helpen. Dat hebben we bewust gedaan. Niet alleen door goed naar de verschillende gezinsleden te luisteren, maar ook door ze in contact te brengen met mensen uit ons Bliep-netwerk die op andere manieren hulp of een luisterend oor kunnen bieden.
Zo kwam in de middag de aandachtsfunctionaris van de school van een van de dochters langs om kennis te maken. We kennen haar goed, omdat ze uit ons jongerennetwerk komt. Ondanks haar toegankelijke houding, bleef het voor de dochters wat spannend. De angst om als ‘arm’ bestempeld te worden, blijft groot. Voordat zij van het contact gebruik zullen maken, zullen we nog meer ons best moeten doen om hun wantrouwen weg te nemen. We hebben er met de dochters over nagepraat. We hebben ze bovendien meer informatie gegeven over de activiteiten die we als Kleine Ambassade organiseren, in de hoop dat ze bij ons sneller over de drempel durven stappen.
Ook koppelden we het gezin aan een bevlogen contactpersoon van het WOT. Zij zullen binnenkort tijdens een huisbezoek met elkaar in gesprek gaan over hoe moeder extra ondersteuning kan krijgen. Binnen het gezin door de andere gezinsleden, maar eventueel ook door het aanvragen van regelingen of andere hulp.
Resultaat tot nu toe
Met de kinderkamer kwam het helemaal goed. Het meisje heeft een echte Frozen-kamer met een aparte speelplek. Daar kan ze de komende jaren goed mee voorruit. We weten al naar welke school ze gaat, en toevallig is dat er een met een Bliep Winkel van Sinkel en een lieve brugfunctionaris. Dat komt dus mooi uit!
We hebben contact met moeder om nog wat extra spullen na te leveren. Zo bleek het dochtertje toch nog een goede matras en extra beddengoed nodig te hebben. De kapotte stofzuiger wordt vervangen door een spiksplinternieuw exemplaar, die iemand uit ons netwerk spontaan besloot te bestellen. De oudere dochters hebben nog wat extra accessoires voor hun eigen kamers gekregen en hebben ons nummer, mocht er meer nodig zijn. Zo zijn we altijd bereikbaar en houden we contact. Het gezin is bijdehand en redt zich ondanks de soms ingewikkelde omstandigheden goed. Maar ze weten nu dat ze altijd bij ons terechtkunnen voor een steuntje in de rug, in welke vorm dan ook.