Wat doe je als een moeder bij jou aanklopt voor hulp, maar vervolgens bij geen enkele afspraak op komt dagen? Hoe kun je aan de bel trekken als ouders bij jou aangegeven dat een hulpverlener zijn werk niet doet en steeds afspraken afzegt, waardoor een kind nog langer op hulp moet wachten? Of stel, je signaleert dat het bij een kind thuis problemen zijn, hoe open je dat gesprek dan met de ouders?
Tijdens de Bliep-avond gingen we in groepen aan de slag met deze drie casussen. We baseerden ze op vragen die we kregen vanuit ons netwerk. Eén ding hadden alle drie de casussen gemeen: ze draaiden allemaal om de vraag hoe je een ingewikkeld gesprek aangaat. Of dat nou met een ouder is of met een professional van een andere organisatie. In de praktijk blijkt namelijk dat daar voor velen best een drempel ligt.
Er werd al snel duidelijk dat er geen kant-en-klare gesprekslijn is voor dit is in dit soort situaties. Maar ervaringen uitwisselen helpt wel. We merkten dat de behoefte aan meer uitwisseling groot is en willen hier volgend jaar verder mee aan de slag.
Tot die tijd delen we de belangrijkste inzichten van deze Bliep-avond met jullie:
- Stel jezelf altijd de vraag: wat helpt een kind het meest? En handel daarnaar.
- Stel je professioneel op, maar wees niet bang om van de gebaande paden af te stappen. Brutaal ergens aanbellen of meegaan naar een opticien kan helpen om de drempel te verlagen. Vertrouwen groeit doordat je laat zien dat je meedenkt en initiatief neemt, ook als iets niet precies binnen het werkpakket valt.
- Oordeel niet te snel en vul niet teveel in voor een ander. Zowel bij ouders, als bij professionals. Je weet nooit helemaal wat er speelt en waarom mensen reageren zoals ze reageren.
- Wissel meer ervaringen met elkaar uit, durf aan elkaar te vragen: ‘hoe pak jij zoiets aan?’
- Wees volhardend. Onderschat niet hoe de kleinste vorm van hulp, uiteindelijk een groot verschil kan maken. Zeker bij gezinnen waar veel aan de hand is, is het essentieel om eerst vertrouwen te winnen.